Bəzən insanın həyatında hər şey qaydasında görünür. İşi, ailəsi, dostları, gündəlik həyatı var, ciddi bir problemi də yoxdur. Buna baxmayaraq, daxilində izah edə bilmədiyi narahatlıq, narazılıq və boşluq hiss edir. Nə əldə etdikləri onu sevindirir, nə də uzun müddət arzuladığı bir şeyə çatmaq gözlədiyi məmnunluğu yaradır. Sanki həyatında hər şey var, amma nəyinsə çatışmadığını hiss edir.

Bu vəziyyət bəzən ətrafdakılar tərəfindən nankorluq və ya səbəbsiz narazılıq kimi qiymətləndirilsə də, məsələnin arxasında daha mürəkkəb psixoloji amillər dayana bilər. İnsan özünü başqaları ilə müqayisə etdikcə, sahib olduqlarının dəyərini görməkdə çətinlik çəkə, daim daha yaxşı həyatın arxasınca qaça bilər.

Digər tərəfdən, insanın xoşbəxtliyi yalnız xarici şəraitlə müəyyənləşmir. Daxili gözləntilər, keçmiş təcrübələr, qarşılanmamış emosional ehtiyaclar və gələcəklə bağlı narahatlıqlar da onun özünü necə hiss etməsinə təsir göstərə bilər.

Belə vəziyyətdə insanın əsas çətinliyi bəzən xoşbəxt olmaq üçün nəyin çatışmadığını bilməməsidir. O, daim nəyisə dəyişməyə çalışır, lakin daxilindəki narazılığın səbəbini müəyyənləşdirə bilmir. Nəticədə əldə etdikləri ilə kifayətlənmək əvəzinə, çatışmayanların siyahısını böyüdür.

Məsələnin digər tərəfi isə insanın özündən gözləntiləridir. Hər zaman uğurlu olmaq, səhv etməmək, hamını razı salmaq və həyatın bütün sahələrində mükəmməlliyə çatmaq istəyi zamanla yorucu daxili təzyiqə çevrilə bilər.

Əslində, insanın xoşbəxtliyi hər şeyə sahib olmaqdan deyil, sahib olduqları ilə münasibətindən, öz ehtiyaclarını tanımasından və daxili rahatlığını qoruya bilməsindən də asılıdır.