Uşağın otağında nə qədər çox oyuncaq varsa, bir o qədər xoşbəxt olduğu düşünülür. Valideynlər bəzən övladlarını sevindirmək, onların maraqlarını qarşılamaq üçün yeni oyuncaqlar alır, lakin bu seçim həmişə gözlənilən nəticəni vermir. Bəzən uşaq onlarla oyuncaq arasında seçim etməkdə çətinlik çəkir, birindən digərinə keçir və heç birinə uzun müddət maraq göstərmir. Belə vəziyyətdə əsas məsələ oyuncaqların sayı deyil, uşağın onlarla necə vaxt keçirməsidir.

Uşaqların inkişafında oyunun xüsusi yeri var. Oyun zamanı onlar düşünməyi, problem həll etməyi, xəyal qurmağı və ətraf aləmi tanımağı öyrənirlər. Məsələn, bir neçə taxta kubla uşaq həm ev, həm körpü, həm də müxtəlif fiqurlar yarada bilər. Hazır və funksiyaları məhdud olan çoxsaylı oyuncaqlarla müqayisədə belə sadə əşyalar uşağın yaradıcılığını daha fəal işə sala bilər.

Oyuncaqların həddindən artıq çox olması uşağın diqqətini də yayındıra bilər. O, bir oyuna başlamağa macal tapmamış digər oyuncaq diqqətini çəkir və nəticədə başladığı işi yarımçıq qoyur. Bununla belə, bu, çox oyuncağı olan hər bir uşağın diqqət problemi yaşayacağı demək deyil. Uşağın yaşı, maraqları, oyuncaqların növü və valideynlərin oyun prosesində iştirakı da mühüm rol oynayır.

Digər tərəfdən, uşağın inkişafı üçün bahalı və çoxsaylı oyuncaqlara ehtiyac yoxdur. Rəngli karandaşlar, kağız, konstruktorlar, kitablar və gündəlik həyatda istifadə edilən təhlükəsiz əşyalar da maraqlı oyunlar üçün imkan yaradır. Əsas odur ki, uşaq yalnız hazır oyuncaqlarla oynamasın, həm də özü nəsə qurmaq, yaratmaq və fərqli ssenarilər düşünmək imkanı qazansın.

Valideynlər oyuncaqların sayını artırmaq əvəzinə, uşağın yaşına və maraqlarına uyğun seçim etməyə üstünlük verə bilərlər. Oyuncaqların bir hissəsini müəyyən müddət kənarda saxlamaq, daha sonra yenidən təqdim etmək də uşağın onlara marağını təzələyə bilər.

Nəticə etibarilə, uşağın keyfiyyətli oyun keçirməsi üçün otağının oyuncaqlarla dolu olması vacib deyil. Əsas məsələ uşağın oyuncaqlarla nə qədər sərbəst, yaradıcı və maraqlı şəkildə məşğul ola bilməsidir. Çünki bəzən bir oyuncaqla qurulan kiçik bir dünya, onlarla oyuncaq arasında itən diqqətdən daha dəyərli olur.