Bəzən bir filmə və ya seriala o qədər bağlanırıq ki, son bölümə çatanda qəribə bir boşluq hissi yaranır. Ekran qarşısında keçirdiyimiz vaxt bitsə də, obrazları və hadisələri düşünməyə davam edir, hətta həmin hekayənin bitməsinə görə kədərlənirik. Bəs bunun səbəbi nədir?

XeberPlus.com xəbər verir ki, psixoloqlar bunu insanın hekayədəki obrazlarla emosional bağ qurması ilə əlaqələndirirlər. Bir neçə saat və ya gün ərzində eyni personajları izlədikdə onları sanki həyatımızın bir hissəsi kimi qəbul edə bilərik. Onların yaşadıqları hadisələrə sevinir, kədərlənir və bəzən özümüzü həmin obrazlardan biri ilə eyniləşdiririk.

Digər tərəfdən, film və serial izləmək gündəlik həyatın bir hissəsinə çevrilə bilər. Məsələn, hər axşam eyni saatda bir seriala baxmaq artıq rutin yaradır. Serial bitdikdə isə təkcə hekayə deyil, həmin gündəlik vərdiş də sona çatır. Bu da insanda müvəqqəti boşluq yarada bilər.

Bəzi hallarda isə izlədiyimiz hekayə real həyatımızdakı hisslərə toxunur. Sevgi, ayrılıq, dostluq, ailə münasibətləri və ya itki kimi mövzular insanın şəxsi təcrübələri ilə üst-üstə düşdükdə emosional təsir daha güclü olur.

Mütəxəssislər belə hisslərin adətən normal olduğunu bildirirlər. Bir filmin bitməsinə görə kədərlənmək insanın həmin hekayəyə emosional bağ qurduğunu göstərir. Ancaq bu hiss uzun müddət davam edir, gündəlik həyata və əhval-ruhiyyəyə ciddi təsir göstərirsə, bunun arxasında başqa emosional səbəblər də ola bilər.

Yəni bəzən bir filmin sonu əslində sadəcə filmin sonu olmur. Orada yaratdığımız kiçik bir dünya, öyrəşdiyimiz aktyorlar və gündəlik həyatımızın bir parçasına çevrilən rutin də bizimlə vidalaşır.